Friday, 22 May 2015

WTF? (WHAT THE FOOD?): De 10 meest belachelijke foodtrends

Mode is een geweldig verschijnsel waaraan de tijdsgeest zich meet op het gebied van menselijke ontwikkeling. Helaas is het fenomeen de laatste jaren ook een culinair begrip geworden, waarin raw food ineens hot werd en vergeten groente retro. Elk voedselonderzoek dat geretweet of geshared wordt is absolute waarheid -en dankzij Iens.nl hoeven we helemaal niet meer na te denken wat we zelf lekker vinden. Tijd om te ontnuchteren en eens even ouderwets te twisten over smaak.

1. Superfood
Ondanks een steeds scherper immigratiebeleid, zijn het afgelopen jaar steeds meer exotische zaden en vruchten tussen de douane door geglipt. Gojibessen, quinoa en spirulina zijn de namen die de tongen van health freaks doen worstelen. Dat de gewassen altijd groener zijn aan de andere kant van het hek, blijkt wanneer in Amerika ons doodgewone boerenkool als superfood wordt verklaard. Vroeger deden wij normaal al gek genoeg, tegenwoordig loop je linksdraaiend achter als je geen vogelvoer uit de centrale vallei van Mexico door je rechtsdraaiende yoghurt mengt.

2. Wijnonderzoeken
Regelmatig worden er vruchtbare onderzoeken gepubliceerd, waarin de nieuwe voordelen worden gepresenteerd van het drinken van wijn. Hoeveel excuses hebben we nodig om schuldvrij van ons glas Bourgogne te genieten en nog belangrijker: wat zegt dit nu eigenlijk over onze onderzoekers? In plaats dat zij hun onderzoekend oog laten vallen op gevaarlijke substanties als suikerbommende Ice Tea, kijken zij liever wat dieper in het glaasje.

3. Glutenallergie
Dan de nieuwste hit bij de ik-doe-graag-moeilijk-om-het-moeilijk-doen-restaurantbezoeker. Dat het een trend mag heten, is omdat een daadwerkelijke allergie voor gluten niet bestaat. Zowel een tarweallergie of coeliakie (meer een glutenintolerantie) zijn zodanig zeldzaam, dat het schandalig is dat er lukraak mee gestrooid wordt door eters die graag een voor hen speciaal aangepast gerecht krijgen. Hoe speciaal deze gasten eigenlijk zijn, blijkt wanneer ze na afloop een Dame Blanche* en het koekje bij de koffie vrolijk naar binnen werken.

*het bindmiddel in roomijs bevat gluten

4. All-you-can-eat
Zowel de health freaks als de glutenvrijen zijn er wekelijks te vinden, aan hun twee uur beschikbare tafel. Japanse delicatessen worden in een Orient Express-vaart van het ontdooivak naar de mond van de veelvraat gewerkt, doorgaans door Chinezen. Dat hiermee het algehele respect voor eten volledig opgerold is in een California maki, blijkt in het feit dat mensen in en rondom sushiland honderden balen rijst plukken per week om er zelf slechts een handvol van te mogen versmaden. In het kader van ‘je bent wat je eet’, zijn wij zelf de plofkip geworden die we massaal afkeuren.

5. Biologisch
Een nog sterker staaltje marketing dan superfood is het concept biologisch. Alsof niet-biologische tomaten synthetisch gemaakt zijn met een 3D-printer. Talloze onderzoeken wijzen verschillende voordelen uit over biologische producten, wat unaniem is dat het afhangt van het keurmerk. Het EKO-keurmerk strijdt tegen chemische middelen, het Demeter-keurmerk pleit voor koeknuffelen vóór de slacht en Milieukeur vindt alles best dat Moeder Natuur niet aantast. Elke kant van het verhaal laat een andere beschaduwd, neem bijvoorbeeld het scharrelei (of kun je tien kippen op één vierkante meter ook laten scharrelen?). Als de reputatie van je aankoop belangrijker is dan de daadwerkelijke herkomst, is de intentie zo lui als een legbatterijkip. Gebruik je biologisch verstand.

6. Kookprogramma’s
In een druk land waar magnetronmaaltijden de overhand nemen in de schappen, bakt heel Holland er thuis niets van. Chefkoks hebben een popsterstatus verkregen door een halfuur lang over een blad sla door te zingen, precies de tijd die Thuisbezorgd.nl nodig heeft om het bankzittende gezin te voorzien van een rijsttafel. Van piepkuikende kids tot aan vergeten groente-oudjes, het hele gezin smult ervan. Natuurlijk is het lief dat grootmoeder belt om morgenavond te leren aan de kleintjes hoe je échte appeltaart maakt, maar helaas gaan ze dat niet redden tussen de naschoolse opvang en Junior Masterchef…

7. Lobby tegen fastfood
Alhoewel de naam ‘fastfood’ geen pretentie op zich draagt, blijken mensen nog steeds verrast over de ongezondheid ervan. Niemand is toch in de veronderstelling om bij de KFC een bucket van zijn aanbevolen dagelijkse hoeveelheid (ADH) binnen te krijgen? En hoe verbazingwekkend is een collectieve verbazing op social media over de voedingswaarde van een Big Mac? Laten we de fastfoodketens niet meer verantwoordelijk stellen voor ons BMI, bovendien is een week niet gezondigd ook niet gezond.

8. Bestellen op tablet
Dankzij de nieuwe technologie is de hele wereld in verbinding, althans de wereld binnen WiFi-bereik. Toen onze ouders naar de tekenfilmserie ‘The Jetsons’ keken, werd er lacherig gedaan over de geromantiseerde schets van een toekomst waarin mensen door robots werden vervangen. Deze toekomst is aangebroken en het is niet om te lachen. De gast had toch al moeite om de kelner aan te kijken, omdat tegenwoordig de telefoon op tafel continu in de gaten gehouden moet worden. Gelukkig hebben de restauranthouders er een oplossing voor: digitaal je bestelling invoeren op een iPad. Wat is de volgende ontwikkeling in deze technologische revolutie/sociale devolutie*, Robot Masterchef?

*doorswipen wat niet van toepassing is

9. Light
Het fenomeen ‘light’ is zeker niet van gisteren, alhoewel het prima past in de strijd tegen onze nieuwe vijand suiker. Aspartaam en stevia zijn de wapens waarmee we onze zoete verslaving te lijf gaan. Dat het net zo kwalijk is als methadon, blijkt wanneer het de hersenen een signaal geeft dat het (slechte) suikers binnenkrijgt en de stofwisseling er vooralsnog een zooitje van maakt. Waarom zouden we onszelf überhaupt laten wennen aan een klontje minder, als we een reageerbuisje meer van iets anders erin kunnen doen?

10. Foodblogs
Een goede blog smaakt het beste met een flinke scheut zelfspot. Dankzij social media is iedereen vandaag de dag foodrecensent geworden, compleet met hongerverdrijvende hashtags. Natuurlijk is het recht aan een ieder voorbehouden om zijn/haar culinaire mening te bloggen/vloggen/#watklinktnogviezerdanvloggen, maar laat het duidelijk zijn dat niemand zoveel verstand heeft van smaak als ik. Mijn eigen smaak, wel te verstaan. 

No comments:

Post a Comment